Roberto Polo Gallery

The Gallery will close for Easter on Sunday, April 16th, 2017;

Karel Dierickx | Hand Ballet | Persbericht


Roberto Polo Gallery presenteert met trots recente werken van Karel Dierickx, Belgisch kunstenaar geboren in 1940 te Gent, waar hij eveneens woont en werkt. Naast schilder, tekenaar en beeldhouwer is hij een van de vele bijzondere professoren geweest aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) te Gent, een instelling die vooral gekend is voor de vele gerenommeerde kunstenaars die er afstudeerden, zoals Wim Delvoye, Marc Maet en Jan Van Imschoot. Dierickx is een niet te overziene figuur binnen de Belgische hedendaagse schilderkunst; reeds vier decennia lang betekent hij een trouwe vertegenwoordiger van het Belgische talent op internationaal niveau. Zo nam hij onder andere deel aan de Biënnale van Venetië in 1984 en exposeert hij regelmatig in belangrijke Europese steden. De multidisciplinaire kennis van deze virtuoze schilder, bovenal beïnvloed door de oude traditionele tekenkunst, is ingebed in een uitstekend begrip van de kunstgeschiedenis. Zijn invloeden gaan namelijk van pre-impressionistische schilderkunst (Adolphe Monticelli), impressionistische beeldhouwkunst (Medardo Rosso) en tachisme (Jean Fautrier) over naar action painting, tot de kunststroming CoBra. De coherentie en verfijndheid van zijn oeuvre raakt in zeker opzicht aan het werk van Giorgio Morandi. Zijn beheersing van de tekenkunst en zijn gedisciplineerde lijnvoering doen denken aan het werk van Alberto Giacometti, zijn gebruik van impasto leunt aan bij de schilderijen van Eugène Leroy. Deze paralellen doen evenwel geen afbreuk aan de eigenheid van zijn goed herkenbaar oeuvre dat zich ontwikkelt doorheen een persoonlijke grammatica. De schilderwerken van Dierickx zijn gekenmerkt door een zekere sensualiteit en door een lichamelijke impuls die op zoek is naar het beeld dat gevormd wordt door een perfecte handbeweging. Dierickx wordt aangedreven door wat ontsnapt aan de blik. Met behulp van verschillende nuances en modules en gemengde technieken gaat hij op zoek naar het vergankelijke, met gevoelige trekken en vleugjes licht brengt hij indrukken aan op het doek. Samen met het bestuderen van de klassieke motieven – landschappen, portretten, stillevens – onderzoekt de schilder onophoudelijk het eigentijdse op een frisse en dynamische manier. De gevoelige combinatie van het ascetische en het lyrische maakt het schilderij tot een altijd vloeiend object, iets dat zich voortdurend ontwikkelt onder onze blik. Het beeld lijkt zich beetje bij beetje te ontwikkelen in de mate dat we het aanschouwen. Ruisende vormen – nauwelijks herkenbaar en vaak melancholisch – verschijnen terwijl andere elementen discreet verflauwen. Dierickx stelt zodoende een aangrijpend procédé op punt dat toont hoe het kortstondige van de lijnen en van de gedachten samenkomt in een delicate suggestiviteit. De kracht van zijn kunstwerken komt voort uit het balanceren tussen figuratie en abstractie, tussen wat onthuld wordt en wat aan de verbeelding voorbijgaat. Elk werk van Dierickx – nauwkeurig georkestreerd door zijn rigoureuze 'hand ballet' – lijkt te vertrekken uit het niets, om zich daarna te voltrekken in een fragiele, sterke, roekeloze en dynamische harmonie, die de uiting is van intimiteit, het existentiële en de diepere aard der dingen.